Για την ποίηση

Η ποίηση είναι από τα πιο επηρμένα μυστήρια, τα πιο αχανή, και μόνο ικανοποίηση στις παρομοιώσεις δίνεις αν πεις ότι είναι ένα μείγμα εύγευστων δηλητηρίων σε χρυσά δελεαστικά ποτήρια ή ότι είναι ένας πειρασμός, ο δαίμονας που μπαίνει ξαφνικά στο σώμα του κανονικού, προκαλώντας ένα σεληνιασμό γόνιμο ή ακόμα ότι είναι ένα είδος ευθανασίας των πραγμάτων που υποφέρουν μέσα μας είτε ως ανικανοποίητα είτε ως προδομένα.
Κική Δημουλά


Πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα, και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε; Είναι μια πράξη εμπιστοσύνης και ένας Θεός το ξέρει αν τα δεινά μας δεν τα χρωστάμε στη στέρηση εμπιστοσύνης..
Γιώργος Σεφέρης

Ο ποιητής χρειάζεται να κάνει πέντε βήματα εκεί που άλλος άνθρωπος χρειάζεται μόνο ένα. Είναι τα τεράστια φτερά του «Αλμπατρός» του Μπωντλαίρ που σέρνονται χάμω και δεν τον αφήνουν να περπατήσει.
Μίλτος Σαχτούρης

Το ποίημα ανακαλύπτεται κατά τη γραφή του και ο ποιητής είναι ο πρώτος έκπληκτος αναγνώστης. Το ποίημα ξεπηδάει από μιαν ανάγκη να αποδοθεί η σιωπή, από μιαν εντολή ανθρώπινης προϊστορίας, ιστορίας και μεθιστορίας. Μια εντολή που δίνεται στον ποιητή άθελά του και εκφράζεται μέσα από αυτόν.
Γιάννης Ρίτσος

Ο ποιητής αηδόνι, όμως αηδόνι μεταφυσικό. Μέσα στο στίχο λυτρώνομαι από ό,τι με πνίγει στη ζωή. Κερδίζω από την τέχνη ό,τι χάνω από τα πράγματα.
Κωστής Παλαμάς

Η ποίηση δεν είναι σήμερα η πράξη μόνο ενός βιβλίου, είναι μια κοινωνική πράξη…. Ο ποιητής απουσιάζει σαν άτομο. Τον επηρεάζει η ίδια η ζωή των ανθρώπων. Το πάθος του για την άλλη ανθρωπότητα του δίνει την ιδέα και τη δύναμη να υψώσει τη φωνή του για να οδηγήσει πνευματικά το λαό και όχι τον άνθρωπο….
Μιχάλης Κατσαρός

…..η ποίηση είναι μια ψυχική κατάσταση χάριτος τόσο άρρητη και τόσο μυστική που ταυτίζεται με το μυστήριο και που δεν είναι δυνατό να εξηγηθεί και να προσδιοριστεί με λόγια. Τον ορισμό της ποίησης τον δίνει ο ποιητής μόνο με τα ποιήματά του που δεν εξηγούνται βέβαια με τη λογική. Η λογική απλώς σαγηνεύεται από τη μαγεία τους και εκπορθείται.
Τάκης Βαρβιτσιώτης

Η ποίηση, όλη η τέχνη, δεν υπηρετεί οράματα. Τα εκφράζει. Θα έλεγα ότι κάθε καινούριο ποίημα…διαιωνίζει όλη την προηγούμενη ποίηση, και ταυτόχρονα, εξαιτίας των νέων βιωματικών εμπειριών που εκφράζει, τα μετασχηματίζει.
Τίτος Πατρίκιος

…Να γιατί γράφω. Γιατί η Ποίηση αρχίζει από κει που την τελευταία λέξη δεν την έχει ο Θάνατος. Είναι η λήξη μιας ζωής και η έναρξη μιας άλλης, που είναι η ίδια με την πρώτη αλλά που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που μπόρεσε ν’ ανιχνεύσει η ψυχή, στα σύνορα των αντιθέτων, εκεί που ο Ήλιος κι ο Άδης αγγίζονται…
.....Η ποίηση είναι το άλλο πρόσωπο της υπερηφάνειας.
Οδυσσέας Ελύτης

Τα πράγματα σε έναν ποιητή γίνονται σχεδόν από μόνα τους. Μια και δεν βοήθησα τον κόσμο με το νου, αποφάσισα, κάποιος αποφάσισε μέσα μου, να τον βοηθήσω με την καρδιά μου. Κι ανακάλυψα πως η ποίηση ήταν ο μόνος τρόπος.
Νικηφόρος Βρεττάκος

Η ποίηση είναι παντού και πάντοτε, ακόμη και στη σύγχρονη φυσική και τα μαθηματικά. Αλλά ως γλώσσα συμπυκνωμένης έντασης, ποίηση είναι η τέχνη του ποιητή.
Νίκος Καρούζος

Πίσω από την καθημερινή κόλαση των λέξεων, τα ποιήματα ανασαίνουν ζωντανά και το καθαρό τους νόημα καθρεφτίζει παντού μια φανταστική ευτυχία, που ποτέ δεν θα πυρποληθεί.
Τάκης Σινόπουλος

Η ποίηση είναι ένα αίνιγμα από συνηθισμένα λόγια. Η αληθινή ποίηση δεν είναι ανακάλυψη μα αποκάλυψη. ….οι ποιητές κοιμούνται σαν τους κλέφτες, με το αυτί τεντωμένο στην άγνωστη λέξη.
Τάσος Λειβαδίτης

Τα κείμενα που χρησιμοποιήθηκαν είναι από τα περιοδικά "η Λέξη", "Διαβάζω", ηλεκτρονικό περιοδικό "Διαπολιτισμός", Η ποιητική μυθολογία του Τ. Λειβαδίτη -Απ. Μπενάτσης, Ανοιχτά Χαρτιά -Οδ. Ελύτη και "η ζωή εδώ" του Κ της Καθημερινής, σε επιμέλεια Γιώργου Δουατζή (Μάρτης 2009).

Υπάρχει μόνο μια επικίνδυνη μειονότητα: οι ρατσιστές.

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές.

Ο ΟΗΕ μας καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας για τα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας.

Εμείς συμμετέχοντας στο κάλεσμα του ΟΗΕ, παρουσιάζουμε το ποίημα που έγραψε ο μαθητής μας της Α' Λυκείου, Βησσαρίων Μπότση.

Ρατσισμός

Ρατσισμός θα πει κοινωνικός αποκλεισμός
ένα φαινόμενο που πάντα θα το συναντάμε δυστυχώς
να μη σε δέχονται επειδή είσαι διαφορετικός
επειδή δεν είσαι πλούσιος αλλά φτωχός
επειδή είσαι όπως θα λέγαμε εμείς φυτό
και δεν πουλάς μαγκιά κάθε λεπτό.

Ο ρατσισμός πλέον έχει γίνει τρόπος ζωής
που πολλές φορές τα παιδιά τον διδάσκονται απ’ τους γονείς
και τα πράγματα μετά εξελίσσονται ως εξής:
παιδιά να προσπαθούν να βγάλουν έναν άλλο εαυτό
να κοιτάζουν τον καθρέπτη και να βλέπουν ένα άλλο εγώ
στην τελική όμως αυτό δεν είναι σωστό
και πολλές φορές αυτό μένει ως τραύμα παιδικό.

Ποτέ όμως δεν έχουμε αναρωτηθεί
για το τραύμα της εγκατάλειψης πατρίδας δεν έχουμε συλλογιστεί
όλοι είμαστε άνθρωποι και ας υπάρχουν καλοί και κακοί
γι’ αυτό τελειώνοντας κρατάω 1ός λεπτού σιγή.

Διαβάστε το σε ρυθμό χιπ χοπ.

"- Όλα χάνονται. Του καθενός έρχεται η ώρα. - Όλα μένουν. Εγώ φεύγω. Εσείς να δούμε τώρα".

14 χρόνια από το θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη.




ΜΥΡΙΣΑΙ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΝ (Χ)

ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΣΑ Ν’ ΑΠΟΧΤΗΣΩ μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια μου διαφάνεια, το χρωστώ σ’ ένα είδος ειδικού θάρρους που μου ‘δωκεν η Ποίηση: να γίνομαι άνεμος για τον χαρταετό και χαρταετός για τον άνεμο, ακόμη και όταν ουρανός δεν υπάρχει.
Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη “στιγμή” όταν καταφέρει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια. Οπόταν, πραγματικά, και η Θλίψις γίνεται Χάρις και η Χάρις Άγγελος. Η Ευτυχία Μοναχή και η Μοναχή Ευτυχία
με λευκές, μακριές πτυχές πάνω από το κενό,
ένα κενό γεμάτο σταγόνες πουλιών, αύρες βασιλικού και συριγμούς υπόκωφου Παραδείσου.
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ “Ο ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ” Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ

ΤΑ ΠΑΘΗ
ΨΑΛΜΟΣ ΙΑ'
..........Δεν αντέχω
και τα σταυροδρόμια που ήξερα έγιναν αδιέξοδα.
Σελδζούκοι ροπαλοφόροι καραδοκούν.
Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν.
Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς
κοπροκρατούν το μέλλον.
Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί,
όπου και να θολώνει ο νους σας,
μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό
και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
(Άξιον Εστί)

Δημιουργικά σχολεία.

«ΜΙΚΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΚΤΙΣΜΑΤΩΝ»
Έκθεση παραδοσιακών κτισμάτων σε μικροκατασκευή από ομάδα μαθητών του Γυμνασίου Καλλιθέας Ελασσόνας.

Η Πολιτιστική-Περιβαλλοντική Ομάδα του Γυμνασίου Καλλιθέας Ελασσόνας, δουλεύοντας με μεράκι και ομαδικό πνεύμα δομικά υλικά όπως η πέτρα, το ξύλο και το χώμα, παρουσιάζει Έκθεση αντιγράφων παραδοσιακών κτισμάτων από την περιοχή της Ελασσόνας σε μικροκατασκευή, συνοδευόμενη από φωτογραφίες των αυθεντικών κτισμάτων και των φυσικών καλλονών της περιοχής Ολύμπου.

Οι μαθητές της Πολιτιστικής - Περιβαλλοντικής Ομάδας εμπνέονται από μια παραδοσιακή αρχιτεκτονική εναρμονισμένη με το φυσικό τοπίο και επιδιώκουν τον προβληματισμό για τη σημερινή σχέση φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, καθώς και την ευαισθητοποίηση σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η Έκθεση, σε συνεργασία με τον Πολιτισμικό Οργανισμό Δήμου Αθηναίων, θα φιλοξενηθεί στο πολιτιστικό κέντρο «Μελίνα» Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο από 16 έως 30 Μαρτίου 2010.
Τα έργα αυτά έχουν εκτεθεί στην πόλη της Ελασσόνας και σε εκδηλώσεις στην περιοχή Ελασσόνας, στη Θεσ/νίκη με το «Δίκτυο Περραιβία», στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας και αλλού, αποσπώντας ευμενείς κριτικές από το κοινό, από ειδικούς καθώς και από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Στα εγκαίνια της Έκθεσης την Πέμπτη 18 Μαρτίου στις 18.00μ.μ. θα πραγματοποιηθεί ομιλία του αρχιτέκτονα Νίκου Σαμαρά, καθηγητή Εφαρμογών του τμήματος ανακαίνισης και αποκατάστασης κτιρίων στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας, με θέμα: «Η διατήρηση της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και η συμβολή της στο σημερινό τρόπο ζωής».

Υπεύθυνος Προγράμματος - επιμέλεια Έκθεσης: κ. Γεωργιάδης Κων/νος (διευθυντής Γυμνασίου Καλλιθέας).
Τα κείμενα της εκδήλωσης επιμελήθηκαν:
Καλαϊτζίδου Σοφία Φιλόλογος
Σακελλαρίου Γλυκερία καθηγήτρια Πληροφορικής
Τάκα Χαρούλα Θεολόγος

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Καθημερινά: 10.00π.μ. - 20.00μ.μ.
Κυριακή : 10.00π.μ. -14.00μ.μ. Είσοδος ελεύθερη.
Διεύθυνση: Ηρακλειδών 66 και Θεσσαλονίκης, Θησείο
Τηλ. Επικοινωνίας για τον εκθεσιακό χώρο: 210 34 52 150
Τηλ. Σχολείου: 24930 61353 . email: mail@gym-kallith.lar.sch.gr

Ο Κώστας Γεωργιάδης είναι φίλος και συνάδελφος από παλιά: πολλά χρόνια συνυπήρξαμε στο Λύκειο Παλαιάς Κοκκινιάς και στο 10 Λύκειο που υπήρξε η συνέχειά του. Πάντοτε ήταν δραστήριος με δημιουργικές ιδέες και δεν μας εξέπληξε η πρόσκληση που πήραμε για την έκθεση μικροτεχνημάτων που επιμελήθηκε. Εξάλλου σε μας τους παλιούς συναδέλφους του ήταν γνωστή η επιδεξιότητά του στις κατασκευές και η καλλιτεχνική του φύση.

Μπράβο στον Κώστα και στους μαθητές του σχολείου του!

Η αυτοκριτική των οικονομολόγων

Αναδημοσιεύουμε το συγκεκριμένο άρθρο από την Ελευθεροτυπία, επειδή η πρωτοβουλία των Ιταλών οικονομολόγων μας φάνηκε ενδιαφέρουσα ως πρόταση προβληματισμού σχετικά με το θέμα της οικονομικής κρίσης. Μακάρι να υπήρχαν και εγχώριες πρωτοβουλίες τέτοιου είδους.!

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ

Η παγκόσμια οικονομική κρίση υπαγορεύει την ανάγκη για μια κριτική και αυτοκριτική επανεξέταση των κυρίαρχων δογμάτων της οικονομικής επιστήμης. Στην Ιταλία, ο σύνδεσμος οικονομολόγων «Πάολο Σίλος Λαμπίνι» πρότεινε για συζήτηση το ακόλουθο κείμενο.

1. Η κυρίαρχη θεωρία είναι σε κρίση.

Σήμερα, μετά από χρόνια μαρασμού, προβάλλει μια νέα αντίληψη στην οποία η οικονομική επιστήμη οφείλει να κατορθώσει να δώσει μιαν απάντηση. Η παρούσα παγκόσμια κρίση σηματοδοτεί μιαν ιστορική στροφή. Όπως πολλοί έχουν επισημάνει, σήμερα μπαίνουν σε κρίση οι κυρίαρχες οικονομικές θεωρίες και ο νεοφιλελεύθερος φονταμενταλισμός, που αντλούσε από αυτές νομιμοποίηση και κύρος. Αυτές οι θεωρίες δεν είχαν αντιληφθεί τον ευάλωτο χαρακτήρα του καθεστώτος νεοφιλελεύθερης συσσώρευσης. Αυτές συμμετείχαν μάλιστα στην οικοδόμηση αυτού του καθεστώτος, ευνοώντας τη διόγκωση του χρηματοπιστωτικού τομέα της οικονομίας, την απελευθέρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών, την υποβάθμιση της κοινωνικής προστασίας και των συνθηκών εργασίας, μια δραστική επιδείνωση στην αναδιανομή των εισοδημάτων και τη χειροτέρευση των προβλημάτων ζήτησης.

Με αυτόν τον τρόπο, οι θεωρίες αυτές συνέβαλλαν στο να προκαλέσουν τις συνθήκες της κρίσης. Είναι αναγκαίο να επαναφέρουμε την οικονομία στα ηθικά θεμέλια που είχαν εμπνεύσει τη σκέψη των κλασικών.

2. Είναι επείγουσα ανάγκη να ξανανοίξουμε την οικονομική συζήτηση.

Είναι επείγουσα ανάγκη να ξανανοίξουμε τη συζήτηση για τα θεμέλια των διάφορων θεωρητικών τοποθετήσεων που υπάρχουν στο οικονομικό πεδίο. Χρειάζεται να απορρίψουμε την ιδέα -που αποτελεί μια βολική δικαιολογία για τόσους οικονομολόγους και οικονομικούς σχολιαστές του κυρίαρχου ρεύματος- ότι υπάρχει μία μόνο αλήθεια στην οικονομική επιστήμη. Χρειάζεται να δώσουμε χώρο στις εναλλακτικές θεωρίες -την κεϊνσιανή, την κλασική, τη θεσμική, την εξελικτική, την ιστορικο-κριτική, με όλο τον πλούτο των εκδοχών τους- τόσο στη διδασκαλία όσο και στην έρευνα. Είναι αναγκαίο να δώσουμε «δικαίωμα ομιλίας» σε κάθε νέα οικονομική ιδέα, ευνοώντας την ελευθερία και την ελεύθερη αντιπαράθεση Η συγκέντρωση εξουσίας (στα πανεπιστήμια, στα εθνικά και διεθνή κέντρα έρευνας, στους εθνικούς και διεθνείς θεσμούς, στα μέσα μαζικής επικοινωνίας), όπως εκείνη που ευνόησε στην πιο πρόσφατη φάση την άκριτη αποδοχή του νεοφιλελεύθερου φονταμενταλισμού, πρέπει να καταπολεμάται.

3. Μια οικονομία στην υπηρεσία των προσώπων.

Η οικονομική επιστήμη πρέπει να γίνεται αντιληπτή με τρόπο ευρύ, χωρίς μονόπλευρους ορισμούς και με πλήρες άνοιγμα στην επικοινωνία και τις ανταλλαγές με τις άλλες κοινωνικές επιστήμες. Ο στόχος της έρευνας θα έπρεπε να είναι η κατανόηση της κοινωνικής πραγματικότητας που μας περιβάλλει, ως προϋπόθεση για πολιτικές επιλογές που θα αποβλέπουν στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των προσώπων και στο κοινό καλό.

4. Μια μέθοδος που δεν είναι πλέον αυτοσκοπός.

Προς αυτόν τον σκοπό πρέπει να κατευθύνεται η χρήση των διαθέσιμων τεχνικών, από την ιστοριογραφική ως την οικονομετρική ανάλυση, από την ανάλυση των θεσμών ως την κατασκευή μαθηματικών μοντέλων, χωρίς προαποκλεισμό καμιάς τεχνικής, αλλά ταυτόχρονα και χωρίς η τεχνική εκλέπτυνση της ανάλυσης να γίνεται αυτοσκοπός, πηγή κομφορμισμού και τυποποίησης στην εκπαίδευση των νέων γενεών οικονομολόγων Γι' αυτό πρέπει να ευνοείται μια κριτική αντιπαράθεση μεταξύ διαφορετικών θέσεων και αναλύσεων.

5. Μια νέα ατζέντα.

Υποδεικνύουμε πέντε θέματα -για τα οποία πρέπει να προωθηθούν μελέτες και πρωτοβουλίες που θεωρούμε ότι έχουν ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα φάση.

α) Αγορά, κράτος και κοινωνία.

Μετά από δεκαετίες στις οποίες η αγορά και το υποτιθέμενο «αόρατο χέρι» της εισέβαλαν στους χώρους της δημόσιας δράσης και των κοινωνικών σχέσεων, είναι αναγκαίο να σκεφτούμε νέες μορφές διασύνδεσης αγοράς, κράτους και κοινωνίας, με προσοχή για τα θέματα της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ηθικής, σε ένα πλαίσιο περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της ανάπτυξης.

β) Παγκοσμιοποίηση με ανθρώπινο πρόσωπο.

Μετά από μια παγκοσμιοποίηση των αγορών ρυμουλκημένη από τη χρηματοπιστωτική οικονομία και στερούμενη κανόνων, είναι αναγκαίο να σκεφτούμε μια διεθνή συνένωση των λαών, που θα κυβερνιέται δημοκρατικά, που θα τροφοδοτεί τις ροές των γνώσεων και των προσώπων πλάι σε εκείνες των εμπορευμάτων και που θα προωθεί την κοινωνική συνεργασία και όχι τον άγριο παγκόσμιο ανταγωνισμό.

γ) Ένας νέος ουμανισμός της εργασίας.

Είναι αναγκαίο να ξανασκεφτούμε τον ρόλο της εργασίας στις σύγχρονες κοινωνίες ως πηγή αξιοπρεπούς εισοδήματος για όλους, γνώσεων και κοινωνικών σχέσεων και ως εργαλείο εκπαίδευσης και χειραφέτησης των πολιτών.

δ) Η μείωση των ανισοτήτων.

Οι διαφορές εισοδήματος και ισχύος μεταξύ χωρών και -στο εσωτερικό τους- μεταξύ κοινωνικών ομάδων και προσώπων έχουν αυξηθεί με τρόπο απαράδεκτο. Είναι επομένως αναγκαίο να σκεφτούμε ένα μοντέλο οργάνωσης των σχέσεων, που θα αποβλέπει πραγματικά στη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων. Αυτό είναι αναγκαίο και για να αναζητηθεί μια αξιόπιστη διέξοδος από την κρίση, η οποία απαιτεί μιαν αναζωογόνηση των ατομικών και συλλογικών καταναλώσεων και των δημόσιων επενδύσεων και την ανάδυση μιας νέας ζήτησης από μέρους χωρών και ομάδων, οι οποίες στο παρελθόν είχαν παραμείνει στο περιθώριο της ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας. Χωρίς αυτές τις αλλαγές, υπάρχει ο κίνδυνος να αποκατασταθεί το καθεστώς νεοφιλελεύθερης συσσώρευσης, που βασίζεται στη χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία και να τροφοδοτηθούν έτσι και άλλες κρίσεις ακόμα χειρότερες από την τωρινή.

ε) Μια πιο ισορροπημένη ανάπτυξη.

Πρέπει να ευνοηθεί η μετάβαση από μια ποσοτική ανάπτυξη δίχως όρια προς μια πιο ισορροπημένη ανάπτυξη, βασιζόμενη στην ποιότητα. Χρειάζεται να ενεργοποιηθούμε για να επινοήσουμε δείκτες εναλλακτικούς προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, το οποίο είναι ακατάλληλο και παραπλανητικό, στον βαθμό που δεν κατορθώνει να αποτυπώνει διάφορες οικονομικές δραστηριότητες, τα περιβαλλοντικά κόστη και την πραγματική ευημερία του πληθυσμού. *

Πηγή: Ελευθεροτυπία 13-3-2010

"Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το 2010 στην Κική Δημουλά"

Να και κάτι αισιὀδοξο στη μαυρίλα των ημερών.
Στις 13 Μάρτιου η Ευρώπη τιμά την Ελληνίδα ποιήτρια Κική Δημουλά για το σύνολο του ποιητικού και πεζογραφικού της έργου, απονέμοντας της το Ευρωπαϊκό Βραβείο λογοτεχνίας για το 2010.
Η επιτροπή, όπως λέει στο σκεπτικό της, διέκρινε στο έργο της μία από τις μεγάλες φωνές που εκπροσωπούν τη σύγχρονη δημιουργία και θέλει να υπογραμμίσει επίσημα τη σημασία του έργου της στο αύριο της ευρωπαϊκής κουλτούρας.

Μία ακόμη τιμή για την Κική Δημουλά, πανευρωπαϊκής εμβέλειας αυτή τη φορά, που υπογραμμίζει την εξέχουσα θέση που έχει, διαχρονικά, η σύγχρονη ποίηση ως πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού. H «Association capitale europeenne des litteratures» χαιρετίζει το ποιητικό της έργο ως ένα "από τα μεγαλύτερα και πιο δημοφιλή της σύγχρονης Ελλάδας".

Η απονομή του Βραβείου θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο, σε ειδική εκδήλωση, στο πλαίσιο της πέμπτης Ευρωπαϊκής Συνάντησης Λογοτεχνίας και αποτελεί κορυφαίο γεγονός στον χώρο των Ευρωπαϊκών Γραμμάτων.
Την κυρία Κική Δημουλά θα παρουσιάσει στο Γαλλικό κοινό ο μεταφραστής έργων της κ. Michel Volkovitch. Η ηθοποιός κυρία Dinah Faust θα αποδώσει στην γαλλική γλώσσα κείμενα της κυρίας Κικής Δημουλά που θα διαβάσει η ποιήτρια στα ελληνικά.
Ευχαριστώ το Στράτο (Ραπτόπουλο) για την έγκαιρη ενημέρωση.

Ο Σαραμάγκου "οργισμένος blogger"

"Αυτό που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι πως αν και έχω δημοσιεύσει τόσα βιβλία, ποτέ άλλοτε δεν είχα υπάρξει αντικείμενο μιας τόσο μεγάλης περιέργειας από την πλευρά των media. Είναι σχεδόν συγκλονιστικό. Βλέπω, εδώ, ότι πρόκειται για μια μυθοποίηση του blog, λες και είναι πανάκεια. Κι όμως, δεν είναι κάτι καινοτόμο. Η καρτ ποστάλ υπήρξε πρόγονος του blog", δηλώνει ο μεγάλος Πορτογάλος συγγραφέας στην εφημερίδα "Λε Μοντ". Οσο για τη δημοκρατική πλευρά του Ιντερνετ, ο Σαραμάγκου λέει: "Υπάρχουν θεσμοί που τους ονομάζουμε δημοκρατικούς, είναι όμως όντως έτσι; Ασφαλώς έχουμε εκλογές, ελευθερία έκφρασης, αλλά κατά βάθος όλα είναι ένα αστείο".

" Δεν ήταν δική μου ιδέα να αποκτήσω ένα δικό μου blog, αλλά της γυναίκας μου, της Πιλάρ. Στην αρχή αντιστάθηκα, αλλά στη συνέχεια τα επιχειρήματά της με έπεισαν. Εχουμε δημιουργήσει ένα ίδρυμα στο οποίο προεδρεύει, και όπως φαίνεται είναι απαραίτητο, στην εποχή που ζούμε, να στήσουμε ένα site στο Ιντερνετ. Επί περίπου ένα χρόνο έγραφα σ' αυτό σχεδόν καθημερινά, μετά όμως χωρίς την ίδια επιμέλεια και δεν νομίζω πως θα συνεχίσω. Ομως δεν ξέρει ποτέ κανείς και δεν είναι συνετό να στοιχηματίζεις με το μέλλον".
"Γράφω συνεχώς και γρήγορα. Ισως η καλύτερη παρομοίωση γι' αυτήν την κατάσταση είναι αυτή του κεριού που βγάζει μια πιο υψηλή φλόγα τη στιγμή που πάει να σβήσει. Οπως και να έχει, όμως, μην ανησυχείτε, δεν σκέφτομαι να σβήσω τόσο γρήγορα".

Τα κείμενα που έγραψε στο blog του, τα συγκέντρωσε σε έναν τόμο με τον τίτλο "Το Τετράδιο" (Ο Caderno) όπου κανείς δεν ξεφεύγει από την αιχμηρή γραφή του.
Ο Ουμπέρτο Εκο, που υπογράφει την εισαγωγή στο «Τετράδιο», χαρακτηρίζει τον Πορτογάλο συγγραφέα «οργισμένο μπλόγκερ» ο οποίος θέτει ερωτήματα πάνω στο φαίνεσθαι των πραγμάτων, στη σταδιακή εξαφάνιση της ηθικής στο δημόσιο χώρο αλλά και στην έννοια της ελπίδας και της καλοσύνης.

«Η αληθινή επανάσταση που έχουμε ανάγκη είναι αυτή της καλοσύνης. Δυστυχώς, η κοινωνική περιφρόνηση αλλοίωσε αυτή τη λέξη. Είναι καιρός τώρα να της ξαναδώσουμε την έννοιά της».

Και κάτι ....επετειακό.
«Με αυτές, (τις γυναίκες) δεν θα είχε δημιουργηθεί χάος σε αυτόν τον κόσμο, γιατί πάντα γνώριζαν τη διάσταση του ανθρώπινου»...
(πηγή: enet.gr)
Ολόκληρο το ρεπορτάζ και συνέντευξη του νομπελίστα συγγραφέα στο: http://www.enet.gr/