Εάλω η καρδιά μας!

Τα παιδιά μας συγκίνησαν και άναψαν στη "λειτουργία" αυτή το φως της ελπίδας. Νιώθω περήφανη γι' αυτά τα νέα παιδιά τα οποία με την καθαρότητα ενός "μύστη" κατάφεραν να μας μεταδώσουν το θείο λόγο τον αναμεμειγμένο με αρχαιοπρεπή - παγανιστικά σύμβολα. Η ενσάρκωση αυτή έφερε μπροστά στη συνείδησή μας τον πολιτισμό της οικουμενικής ψυχής. Ευχαριστώ πάλι τους μαθητές μας οι οποίοι έφεραν εις πέρας ένα τόσο δύσκολο έργο.
Ο λόγος του Γέροντα αποδόθηκε εξαιρετικά από την Ελένη, τη Σταυρούλα και τον Κοσμά, οι οποίοι αν και νέοι ανέδειξαν τη σοφία και την υπερκόσμια αίσθησή του! Οι δε αναγνώστες: Ηλίας, Αντώνης, Βασίλης, Αφροδίτη και Γεωργία ήταν σοβαροί και με στιβαρή φωνή απέδωσαν υπέροχα την ποιητική αφήγηση. Όσο για το χορό: η Ερίλντα, η Καρολίνα, η Χριστίνα, η Ιωάννα και η Κωνστανίνα και αυτός εξέφρασε επιτυχώς τη λυρικότητα των συναισθημάτων ενός λαού που μαρτυρά στιγμές πόνου και δόξας. Ο "ποιητής" μας Νίκος, πράγματι, μας αποκάλυψε με επιτυχία την ποιητική μούσα και τη θεία επιφάνεια. Η διαδρομή φέτος του μαθητή μας Νίκου μέσα από τους ποιητές Σεφέρη (γιορτή 17 Νοέμβρη) - Ρίτσο (αφιέρωμα στο Ρίτσο) και Βρεττάκου (Λειτουργία κάτω από την ακρόπολη) ίσως να τον οδηγήσει στα μονοπάτια της ποιητικής αλήθειας. Με την παρουσία της η γλυκειά Κάλλια η οποία υποδύθηκε την Ελλάδα έστεψε με δόξα το λόγο. Παράλληλα, και η χορωδία απέδωσε μελωδικά τα υπέροχα τραγούδια. Σας ευχαριστούμε πολύ ...
Υ.Γ. Εύχομαι να γίνει καλά η γλυκειά και χαμογελαστή μας Δήμητρα, η οποία είχε ανταποκριθεί με συνέπεια σε όλες τις πρόβες που κάναμε και ήταν υπέροχη.

Εάλω η ψυχή μας!

Ακόμη μια φορά, σε μια βδομάδα μέσα, ο λόγος της ποίησης πέρασε από τις φωνές των μαθητών μας στην καρδιά μας. Τα πάθη της ρωμιοσύνης, τραγουδισμένα αυτή τη φορά από το Νικηφόρο Βρεττάκο, ενσαρκώθηκαν στη "Λειτουργία κάτω από την ακρόπολη" μέσα στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας!
Ήταν όλοι τους υπέροχοι: οι Γέροντες, οι Αναγνώστες, ο Αγγελιαφόρος, η Ελλάδα, ο Ποιητής, ο Χορός. Ζωντάνεψαν ένα υψηλό ποιητικό κείμενο με την έκφραση και την κίνησή τους και προφέροντας με ουσία κάθε λέξη.
Η χορωδία έντυσε μελωδικά την παράσταση θυμίζοντάς μας αγαπημένα τραγούδια κι άλλους ποιητές, το Σολωμό και τον Γκάτσο.
Μπράβο σ'όλα τα παιδιά που δούλεψαν με πάθος τρεις μήνες τώρα και στους συναδέλφους Αλέξανδρο Καραφωτιά, Μάγδα Πρεβεζάνου και Θεοδοσία Ευαγγέλου που έδωσαν τα ταλέντα τους στην καθοδήγησή τους.
Είμαστε συγκινημένοι και περήφανοι.
Ένα "άλλο σχολείο" φτιάχνεται με όνειρα και με μεράκι. Και είμαστε πολλοί στη δούλεψή του.

Ημέρα της γης

Τι είναι η Ώρα της Γης
Η Ώρα της Γης (EARTH HOUR) ξεκίνησε ως μία εκστρατεία ευαισθητοποίησης που καλούσε τους πολίτες του Σίδνεϊ για να σβήσουν τα φώτα τους ένα βράδυ, για μια ώρα. Η ενέργεια αυτή σύντομα μετατράπηκε σε μία από τις μεγαλύτερες πρωτοβουλίες ενάντια στην κλιματική αλλαγή παγκοσμίως. Φέτος, στις 20.30 το Σάββατο 28 Μαρτίου, καλούμε τους πολίτες σε ολόκληρο τον κόσμο να σβήσουν τα φώτα τους για μία ώρα – την Ώρα της Γης. Στόχος μας είναι να συμμετάσχουν 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, σε περισσότερες από 1000 πόλεις, και όλοι μαζί να αποδείξουμε πως είναι δυνατόν να δράσουμε ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη.
Η Ώρα της Γης ξεκίνησε το 2007 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας με τη συμμετοχή 2.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων που έσβησαν τα φώτα τους για μία ώρα. Μόλις έναν χρόνο αργότερα η εκστρατεία μετατράπηκε σε ένα παγκόσμιο κίνημα για το κλίμα με τη συμμετοχή 100 εκατομμυρίων ανθρώπων σε 35 χώρες. Παγκοσμίως γνωστά κτίρια και τοποθεσίες όπως η γέφυρα Golden Gate και το Κολοσσαίο, σκοτείνιασαν για μία ώρα και μετατράπηκαν σε σύμβολα ελπίδας για ένα πρόβλημα που γίνεται κάθε ώρα και πιο έντονο.
Η Ώρα της Γης 2009 απευθύνεται σε κάθε πολίτη, κάθε επιχείρηση και κάθε ανθρώπινη κοινότητα στον πλανήτη. Μας καλεί να δράσουμε, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμμετέχουμε ενεργά σε πρωτοβουλίες για ένα βιώσιμο μέλλον. Πασίγνωστες τοποθεσίες, μνημεία και κτίρια σε όλο τον πλανήτη θα σκοτεινιάσουν και φέτος. Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα σβήσουν τα φώτα τους και θα ενώσουν για μία ώρα τις ζωές για το μέλλον του πολύτιμου πλανήτη μας.
Περισσότερες από 64 χώρες συμμετέχουν στην Ώρα της Γης 2009. Αυτός ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά, καθώς οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως μία τόσο απλή ενέργεια, όπως το να σβήσουν τα φώτα τους, μπορεί να έχει τόσο μεγάλη συμβολή στην έλευση της αλλαγής.
Η Ώρα της Γης είναι ένα μήνυμα ελπίδας και δράσης.

" Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ "

ξεκίνησε την Τρίτη 24 Μαρτίου ( ακολουθούν τα πρώτα φωτογραφικά στιγμιότυπα από την prova generale) και θα επαναληφθεί την Κυριακή 29 Μαρτίου και ώρα 19.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του 10ου Λυκείου Πειραιά (Κεχαγιά 6, Παλιά Κοκκινιά).

ΜΠΡΑΒΟ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

"Υπάρχω, υπάρχεις, υπάρχουμε..."

Η βραδιά στο Μπενάκειο έδωσε ρυθμό στις καρδιές μας και ενώθηκαν οι ηλικίες και οι φωνές μας. Παρόν, παρελθόν και μέλλον συγχωνεύτηκαν μέσα από μια τέταρτη διάσταση, αυτή της ψυχής μας. Το παρόν που συνδέθηκε με τις προσπάθειες των υπέροχων παιδιών μας στο πλαίσιο της επετειακής εκδήλωσης για το Ρίτσο, συνάντησε το παρελθόν μέσα από τα βιώματα του ποιητή μας και το συγκινησιακό φορτίο εκφρασμένο από το ποίημα, που επιβεβαίωσε την περηφάνεια της απώλειας και την αλήθεια της ζωής και ήταν συνδεδεμένο με αυτό που καθόρισε τη ζωή του ευαίσθητου-ευτυχώς ακόμη- Μανόλη Γλέζου (θάνατος αγαπημένου του αδελφού). Έπειτα, το παρόν και το παρελθόν μαζί υποδέχτηκαν και το μέλλον τόσο μέσα από το όραμα του ποιητή μας για αγάπη και ειρηνική συνύπαρξης των λαών όσο και μέσα από τα παιδιά μας που υπόσχονται τελικά με τέτοιες πράξεις ένα σίγουρα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.
Ας δίνουμε, λοιπόν, κίνητρα στους νέους μας και έμπνευση ώστε να μεγαλουργούν στην καθημερινότητά τους και να αγωνίζονται για το καλύτερο. Πού βρίσκεται λοιπόν η ζωή μας; Μάλλον εκεί που ενώνεται η αγάπη η δική σου και η δική μου, δηλαδή η δική μας.
Σας ευχαριστώ παιδιά μου για άλλη μια φορά. Ευχαριστώ παράλληλα και τους συναδέλφους μου που τους είδα πράγματι έτσι (συν + αδελφούς). Γιατί, πράγματι, αδελφέ μου,τραγουδάμε ή διδάσκουμε (παραφράζοντας) για να ενώσουμε τον κόσμο!

Στα χέρια των νέων τραγουδούν οι σημαίες, Μονόχορδα

Οι μαθητές μας μπαίνουν δυναμικά στο Μπενάκειο απαγγέλλοντας στίχους του Ρίτσου.

"Καλημέρα σου λέω και το πιστεύω", Μονόχορδα

Ο Ρίτσος στο "Τερατώδες Αριστούργημα" μιλάει για την οικογένειά του με πολλή τρυφερότητα.

...η μάνα μου κρατούσε στα χλωμά της χέρια ένα μπουκέτο μενεξέδες και προσευχόταν στα ποιήματα που επρόκειτο να γράψω.

"Η Λούλα μου 'δωσε ολόκληρο το Τραγούδι της Αδελφής μου"

Η Βίκη και ο Βασίλης συγκλονιστικοί στο απόσπασμα από τις "Γειτονιές του κόσμου".

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις,

να ῤχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις,

να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,

και συ να λείπεις....

...Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται, και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,

δυο κορμιά να παίρνονται, και συ να κοιμάσαι κάτου από το χώμα,

και τα κουμπιά του σακακιού σου ν' αντέχουν πιότερο από σένα

κάτου απ' το χώμα

κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μην λιώνει,

όταν η καρδιά σου, που τόσο αγάπησε τον κόσμο, θα 'χει λιώσει.

Η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη σε όλους τους φίλους, μακρινούς και κοντινούς, που δεν μπόρεσαν είτε λόγω απόστασης είτε για άλλους λόγους να είναι κοντά μας, αλλά που οι ευχές τους ήταν τόσο ζεστές που τους νιώθαμε μαζί μας.

Την ανάρτηση αυτή τη χρωστάμε στο Μάκη και τον ευχαριστούμε για τα βίντεο.

Πριν 24 ώρες

Το αμφιθέατρο του Μουσείου Μπενάκη κατάμεστο. Δεν υπάρχει άδεια θέση, οι διάδρομοι και αυτοί γεμάτοι. Μια εκδήλωση για το Ρίτσο την ημέρα της ποίησης από δυο σχολεία προσείλκυσε το ενδιαφέρον ή ενδεχομένως και την περιέργεια μερικών.

Τα φώτα χαμηλώνουν. Στην οθόνη προβάλλεται η εικόνα του Ρίτσου και ακούγεται η φωνή του, σκορπώντας ρίγη συγκίνησης...

Καθώς εξελίσσεται η παράσταση, η συγκίνηση είναι έκδηλη στα μάτια των περισσότερων..κανείς δεν κρύβει τα δάκρυά του, όταν από μπροστά του περνάει η ζωή του ποιητή είτε ως εικόνα είτε ως λόγος. Η κορύφωση έρχεται την ώρα που η Σοφία διαβάζει ένα απόσπασμα από το "Γράμμα στο Ζολιό Κιουρί"που αναφέρεται στο Μανόλη Γλέζο, ο οποίος καλείται στη σκηνή και διαβάζει ένα απόσπασμα από την "Ανυπόταχτη πολιτεία". Το χειροκρότημα θερμό για τον ποιητή και τον αγωνιστή "της λευτεριάς και της ειρήνης". Ο Μανόλης Γλέζος μας επιφυλάσσει μια έκπληξη: διαβάζει ένα επίγραμμα που ο Ρίτσος έγραψε για τον εκτελεσμένο από τους Γερμανούς αδελφό του, Νίκο Γλέζο. Εδώ ο Μανόλης Γλέζος λυγίζει και δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του και μαζί του δακρύζει ο κόσμος που τον ακούει. Σε μια συμβολική κίνηση δίνει το ποίημα στους μαθητές. Υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του!!!

Είμαστε τυχεροί, πιστεύω, όσοι είμαστε στην αίθουσα χτες το βράδυ. Σ'ευχαριστούμε Μανόλη Γλέζο!!!
Στη συνέχεια μια άλλη "ομορφιά" μας περίμενε. Τα παιδιά του Γυμνασίου Χρυσοβίτσας μας έστειλαν ένα έργο τους - κέντημα. Τι υπομονή, τι ευαισθησία και τρυφερότητα..... Ευχαριστούμε εσάς και την καθηγήτριά σας

Η μουσική ξεσηκώνει..Σιγοτραγουδάμε τα τραγούδια μαζί με τους μουσικούς και οι μνήμες σ' εμάς τους παλιότερους ξυπνάνε.

Οι ζωγράφοι κάνουν πίνακες στίχους του Ρίτσου.

Όταν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους το χειροκρότημα είναι ζεστό και παρατεταμένο.

Χτες βράδυ τα παιδιά μὰς χάρισαν μοναδικές στιγμές. Μας ταξίδεψαν..
Σας ευχαριστούμε παιδιά μας. Μας κάνετε να ελπίζουμε σ' ένα καλύτερο αύριο. Είμαστε περήφανοι για σας!

Ευχαριστούμε Σοφοκλή για τις φωτογραφίες σου.