Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

5 χρόνια χωρίς τη Διδώ Σωτηρίου

"…Χαιρόμαστε έναν συγγραφέα που δεν κάνει φιλολογία, αλλά ζωή -γιατί η τέχνη είναι ζωή, γι' αυτό άλλωστε και μένει και υπάρχει ύστερα και από μας…"
(Νικηφόρος Βρεττάκος)



"Πώς να βάλεις τη λάβα στο χαρτί και να μη σου καούν τα χέρια σου, η καρδιά σου, ακόμα και η τέχνη σου;".

"Οι ήρωές της ένας κόσμος ολόκληρος με δικά του χαρακτηριστικά. Εκείνα τα δευτερεύοντα πρόσωπα με τα πρωτεύοντα δράματά τους ο καθένας αντιπροσωπεύει κι έναν κόσμο κι όλοι μαζί την ανθρώπιμη μάζα. Και πόσο κοντινοί μας".
(Νικηφόρος Βρεττάκος)
"Τούτο το βιβλίο (σε ποιο είδος του πεζού λόγου, αλήθεια, να το κατατάξουμε;) το έγραψα σαν παθός που βλέπει τα χρόνια να φεύγουν και βιάζεται να ξεπληρώσει ένα χρέος. Έπρεπε να είχε εκδοθεί πριν τη δικτατορία. Δεν πρόλαβε, ατύχησε. Με τα κυνηγητά, κάψε, κρύψε, δώσε, πολτοποίησε, χάθηκαν πολύτιμα κεφάλαια που έπρεπε να γραφτούν απεξαρχής… (Τις ζημιές αυτές της τυραννίας δεν είδα κανείς να τις υπολογίζει, ούτε και μεις οι συγγραφείς…)
Μαρτυρίες, ομολογίες, δοκιμασίες, καταστάσεις ατομικές και γενικές είναι στηριγμένα σε ντοκουμέντα γνωστά και άγνωστα, σχολιασμένα ή στεγνά, παρμένα ακόμα και ατόφια απ' τις εφημερίδες της εποχής. Με άπειρο πόνο και εντιμότητα δούλεψα, δίχως φιλοδοξίες, αποζητώντας κάθαρση και όχι αναμόχλευση… Ποτέ πια άνθρωποι στην ήμερη πατρίδα μας να μην ξαναδοκιμάσουν τέτοια δεινά. Κι ούτε συγγραφέας να βρεθεί μπροστά σε τόσο δύσκολο χρέος".

4 σχόλια:

  1. Αχ, τα πέτρινα χρόνια, τι λουλούδια πότιζαν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ειρήνη μπορείτε να βρείτε κι άλλο στοιχεία, αν σας ενδιαφέρει, στο ψηφιοποιημένο αρχείο της ΕΡΤ, στην εκπομπή Μονόγραμμα, όπου η ίδια η λογοτέχνις, αναφέρεται στις αναμνήσεις της και τα βιβλία της και στην εκπομπή Νυχτερινός Επισκέπτης, όπου εκτός από τη συνέντευξή της, βρίσκουμε και ενδιαφέρον φωτογραφικό υλικό (η αναφορά στα Ματωμένα χώματα στο κεφ. 32).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Με άπειρο πόνο και εντιμότητα δούλεψα, δίχως φιλοδοξίες, αποζητώντας κάθαρση και όχι αναμόχλευση…"
    Τι σπουδαία λόγια, Διονύση, από μια μεγάλη αγωνίστρια που "συνομίλησε" με γενιές διαφορετικές και που αναζητούσε την ειρήνη και τη δικαιοσύνη χωρίς να φανατίζει και χωρίς να διχάζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Άννα,
    σε ευχαριστούμε για τις πληροφορίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή